piątek, 22 marca 2013

RECENZJA GOŚCINNA - Anna Poppek "Seryjni mordercy XX wieku. Prawdziwe historie"

Autor: Anna Poppek
Tytuł: Seryjni mordercy XX wieku. Prawdziwe historie
Wydawnictwo: G+J
Rok wydania: 2013
Dziś recenzja gościnna, napisana przez moją Mamę - poprosiłam o książkę do recenzji od Wydawnictwa G+J, nie wiedząc, że będzie zawierała kontrowersyjne treści. A ponieważ wywiązać się muszę z umowy z Wydawnictwem, Mama zobowiązała się przeczytać i ją zrecenzować.

Biorąc do recenzji książkę "Seryjni mordercy XX wieku. Prawdziwe historie" nie sądziłam, że zmierzyć mi się przyjdzie z tak wstrząsającą pozycją. Jest to książka o seryjnych mordercach, którzy na przestrzeni kilku lub kilkunastu lat swojego życia popełnili okrutne zbrodnie. Jest mowa tu o kilkunastu przestępcach. Odnosiłam chwilami wrażenie, że ludzie ci byli jakby "idolami" czasów, które znaczyli krwią niewinnych ofiar. Bo jak nazwać ową pogoń dziennikarzy za faktami z ich życia, za powstałe o nich książki, nakręcone filmy czy wreszcie naśladownictwo niektórych "fanów", którzy popełniali swoje zbrodnie wzorując się na nich? OKROPNOŚĆ!!! Autorka Anna Poppek w swoim wstępie ujęła to tak: "Ludzi zawsze intrygowała mroczna strona własnej natury." I zgadzam się z tą tezą.

O zbrodniach tamtych czasów ludzie dowiadywali się długo po fakcie. Dziś w dobie telewizji, internetu wiadomości rozchodzą się z "prędkością światła". Dowiadujemy się już z chwilą odnalezienia ciała ofiary, czy jej zaginięcia i prowadzenia śledztwa. Współczesna kryminalistyka pozwala na odkrycie śladów pozostawionych przez sprawcę niewidocznych "gołym okiem" i szansa na odnalezienie mordercy zwiększa się o kilkadziesiąt procent. Ale w zbrodni jest ofiara czy ofiary i morderca. Wyścig z czasem nierzadko jest to wyścig ze śmiercią, bo seryjni mordercy potrafią popełnić kolejny mord nawet w kilka godzin po wcześniejszym.

Książka mówi również o tym, co skłoniło tych ludzi, że stali się tym czym się stali. Są to przeżyte traumy z dzieciństwa, odrzucenie bądź nadmierna troska rodziców, zerwanie z dziewczyną, nieśmiałość i odrzucenie rówieśników, nadmierna wrażliwość, zmiany w psychice pod wpływem choroby, alkoholu, narkotyków i inne powody. Czy gdyby mieli inne życie to uniknęliby wstąpienia na drogę zbrodni? Faktem jest, że po aresztowaniu ich dowiedziono im winę, skazano. Niektórzy dostali wyrok śmierci, innych skazano na dożywocie. Faktem jest również to, że w najbliższej przyszłości niektórzy wyjdą na wolność. W Polsce - już w 2013 roku kilku seryjnych morderców i groźnych przestępców opuści mury więzienia, a wszystko to zgodnie z literą prawa: amnestia, zamienienie kary śmierci na 25 lat więzienia.

I tu zakończę posługując się zdaniem autorki : "Czy powinniśmy się bać?"

PS Jest to książka dla ludzi o mocnych nerwach i mocnej psychice. Ze względu na drastyczne treści nie pozwoliłam mojej córce zmierzyć się z tym tematem, co Wydawnictwo mi wybaczy, albowiem  książkę zaliczyłam do literatury dla dorosłych.

Egzemplarz do recenzji otrzymałam od Wydawnictwa G+J. Bardzo dziękuję!


11 komentarzy:

  1. Czytałam jakiś czas temu tę książkę, ale niczym szczególnym mnie nie zachwyciła. Tyle już się naczytałam książek grozy opartych na faktach, że zdążyłam ją poznać najgorszą ludzką naturę.

    OdpowiedzUsuń
  2. Ojej, to ja chyba nie jestem jeszcze gotowa na tę książkę, ale cieszę się, że taka się pojawiła.

    OdpowiedzUsuń
  3. Muszę mieć tę książkę. Uwielbiam takie mocne historie i mam mocne nerwy. Pozdrawiam Twoją mamę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Nie czuję się wystarczająco silna psychicznie, aby ją przeczytać :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Mama napisała bardzo dobrą recenzje, juz chyba wiem po kim masz talent. Uważam sie za osobe o silnej psychice i tą ksiazke dodaje do listy must have.

    OdpowiedzUsuń
  6. Powiało grozą - pogratuluj Mamie recenzji :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Książka wydaje się być interesująca i myślę, że prędzej czy później ją przeczytam.

    Na koniec mam takie pytanie: Ile książek od tego wydawnictwa możesz otrzymać za jednym razem?

    OdpowiedzUsuń
  8. Mimo, iż lubię czasami czytać książki sensacyjne z domieszką kryminałów, to jednak nie jestem tak silna, by przeczytać tę pozycję. Omijam szerokim łukiem książki pisane na faktach, szczególnie te drastyczne. Wcale się nie dziwię, że Twoja Mama zabroniła czytać Ci i recenzować tę książkę, a recenzja świetna - pogratuluj Mamie.

    OdpowiedzUsuń
  9. Ale w tym przypadku mamy chyba do czynienia z książką dokumentalną, nie sensacyjną, prawda? Mnie osobiście strasznie fascynuje tego typu tematyka, chwytam wszystko, co zostaje u nas wydane. Poszukam i kupię, dzięki za recenzję :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Jak dla mnie straszne może być już nawet to, że niektórzy są tak zapatrzeni w swoich muzycznych idoli, że są w stanie zrobić dla nich wszystko, a co tu dopiero mówić o seryjnych mordercach. Dobrze, że odłożyłaś tę książkę na jakiś czas, lepiej nie sięgać po nie za wcześnie. W każdym razie ja zapamiętam ten tytuł, warto byłoby kiedyś do niego zerknąć.

    PS. Przeczytałam twoje "o sobie" i widzę, że mamy kilka cech wspólnych. Włoska kuchnia i siatkówka rządzą :D

    OdpowiedzUsuń
  11. Od jakiegoś czasu czeka na półce ale jakoś ( chyba ze względu na tematykę )nie mogę się za nią zabrać. Świetna recenzja. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń

Uwielbiam długie komentarze, dlatego postaraj się napisać coś więcej niż tylko "przeczytam", "nie przeczytam" albo "brzmi super", a wtedy z pewnością Cię zauważę. :-)

Dziękuję za każdy komentarz!